1. шавьж, хоёр нутагтан, мөлхөгчид, жигүүртний эр эм бэлгийн эсээс бүрэлдсэн үржлийн үр;
2. шувууны мөн тийм эсээс бүрэлдсэн гадуураа хальстай зууван хэлбэртэй бөөрөнхий зүйл;

• өндөгний хальс (өндөгний хатуу бүрхүүл);
• өндөгний уураг (өндөгний шингэн зүйл);
• өндөгний зулам (өндөгний хатуу хальсны дотоод нимгэн хальс);
• өндгөн мөөг у р г а м а л (хогт дарагдсан, ялзарсан модны тушаа ургах, орой нь цагаавтар, дотроо бараахан мөөг);
• өндгөн хэв (буудайн гурилд тахианы өндөг чихэр хоршиж тостой хийсэн боорцог);
• өндөгний хагсмал бин (жигнэсэн буудайн гурилд өндөг чихэр хоршиж хайрсан бин);
• өндгөн сүй х у у ч и р с а н (а. эцэг эх нь хөвгүүн охиноо эхийн хэвэлд байхад буюу нялх бүхийд нь хожим эр эм болгон холбохоор хэлэлцэн тогтсон хэлэлцээр; б. хожим эр эм богтлоход эрийн талаас эхнэр болгох хүний эцэг эхэд анх удаа очиж хадаг тавих); өндөгнөөс яс эрэх, өөхнөөс шөрмөс эрэх. х у у ч.

1. хулчгар болох; нүүр нь хулчийх; 2. айх, зүрх зориг нь буурах; чи хулчийж байна уу?

хүн малын хөл бэртэнгэ буюу шар ус хурж тогтсон бэлцрүү;

• хулуу хуян, хулуу шар ус х о р ш; хулуу хөдлөх (хулуу нь өвдөх).

1. гэмшиж гаслахад хэрэглэх аялга; халаг, аа хулга мэдсэн ч болоосой, сурсан ч болоосой!
2. зүгээр дэмий; аа хулга, өнжив; аа хулга, өнгөрөв.

гайхах, сэжиглэх аялга, урьд сонсоогүй мэдээгүй, үзээгүй юмыг асуухад гайхсанаа илтгэхэд хэрэглэнэ; хулбай, ямар юм бол доо; хулбай, би мэдэхгүй юм.

элэнцэг өвөг эмгийн эцэг эх; элэнцэг хуланцаг хорш.; хуланцаг өвөг; хуланцаг эмэг; хуланцаг эцэг; хуланцаг эх.

адууны хөлийн дотор этгээдэд ургасан жижигхэн эвэрлэг зүйл.

элэн, юмны чимээ анир хөл үймээнгүй нам гүмий нь; элэн хулан х о р ш; элэн хулан өдөр; элэн хулан газар.

зуухны утаа гарах нүх, хүхээ ч гэнэ.

зэвэг загасны зулзага;

• хуй алаг нугас а м ь т а н (толгой нугастай адил болоод цагаан эрээн нэгэн зүйл шувуу);
• хуй булаг нугас а м ь т а н (хуй алаг нугастай адил болоод эрээн нэгэн зүйл шувуу);
• хуй шаазгай а м ь т а н (шаазгайтай адил, үнсэн өнгөтэй, урт сүүлтэй нэгэн зүйл шувуу).